قاشق اولین بار در ایران استفاده شده است. در تصویر قاشق...

قاشق اولین بار در ایران استفاده شده است. در تصویر قاشق...
توسط: danesh در تاریخ 02 اردیبهشت، 1396

توضیحات: قاشق اولین بار در ایران استفاده شده است. در تصویر قاشق سیمین هخامنشی را ملاحظه می‌کنید که قدمت آن به ۲۵۰۰ سال می‌رسد.

????


کفچه یا قاشُق ابزار کوچک فلزی یا چوبی است که دسته دارد و برای جایه‌جایی غذا و خوردن آن به‌کار می‌رود. معمولاً برای خوردن غذاهای مایع، نیمه‌مایع، یا دان‌دان (مانند برنج) که خوردن آن‌ها با چنگال دشوار است از #قاشق استفاده می‌کنند. از #قاشق همچنین در آشپزی و برای افزودن مواد یا پیمانه کردن آن‌ها استفاده می‌شود. #قاشق در ریشه واژه‌ای ترکی است که از فعل قاشیماق(qaşımaq) به معنی خاریدن، خراشیدن و تراشیدن گرفته شده‌است. پیش از آمدن این وام‌واژه به فارسی، در فارسی آن را کفچه ، چمچه و کمچه می‌نامیدند. این واژه هم اینک در زبان زازایی، گیلکی، مازندرانی و همچنین کردی مورد استفاده قرار می گیرد.
طبق نظریه دیگر اینکه #قاشق ریشه در واژه قاشیماق داشته باشد مورد تردید واقع شده علت این تردید سابقه این کاربردآن در زبان ترکی است. #قاشق چوبی را در قدیم کمچه و کمچک و کفچک می‌گفتند.با توجه به اینکه این واژه و همچنین چاگوگ (چاقو) نیز می تواند تغییر آوایی به قاشوق بدهد.
↑ ۱٫۰ ۱٫۱ *سعدی : ز دیگدان لئیمان چو دود بگریزند ****نه دست کفچه کنند از برای کاسهٔ آش
نظامی: ا شکمی نان و دمی آب هست****کفچه مکن بر سر هر کاسه دست
مولوی: به گرد دیگ دل ای جان چو کفچه گرد به سر****که تا چو کفچه دهان پر کنی از آن حلوا
خاقانی: دست کفچه مکن به پیش فلک****که فلک کاسه‌ای است خاک انبار
اوحدی: تا شدم کفچه دست و کاسه شکم****بر در خلق میشدم که: درم
دهلوی:صفت کاس رباب و بسرش کفچهٔ دست****که دران کاسهٔ خالی ست نعم چند الوان
صائب: دای کوچه عشق است چرخ ازرق پوش****تو دست کفچه کنی پیش این گدای که چه؟
↑ ۲٫۰ ۲٫۱ لغتتامهٔ دهخدا، سرواژهٔ #قاشق.
↑ فرهنگ نظام.
↑ تاثیر زبان فارسی بر زبان و ادبیات شبه قاره هند [۱] حوزه هنری. دکترعجم
#ایران ( تلفظ ، به معنی: سرزمین آریاییان) کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقه خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع وسعت (هجدهم درجهان) و بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای جمعیتی حدود ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ تن است.
#ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق همسایه‌است و همچنین از شمال به دریای خزر یا دریای کاسپین و از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان محدود می‌شود، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.
پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اداری #ایران، تهران است. #ایران یک قدرت متوسط و منطقه‌ای مهم در خاورمیانه است که بواسطه ذخایر بزرگ سوخت فسیلی‌اش که شامل بزرگترین میدان گاز طبیعی در جهان و چهارمین ذخایر نفتی بزرگ کشف و تأیید شده می‌شود، نفوذ و نقش قابل توجهی در امنیت بین‌المللی انرژی ‏(en)‏ داشته و صنعت نفت، پتروشیمی و گاز طبیعی در #ایران پیش‌تاز است. همچنین #ایران میراث فرهنگی غنی دارد که بخشی از آن به عنوان ۱۹ میراث جهانی در یونسکو ثبت شده است که به عنوان چهارمین رتبه در آسیا و ۱۲مین رتبه در جهان است. #ایران به واسطهٔ قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد.
#ایران از اعضای مؤسس سازمان ملل متحد، سازمان اکو، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی و اوپک است. سیستم سیاسی کنونی #ایران بر اساس قانون اساسی ۱۳۵۷ (۱۹۷۹) بنا شده است که ترکیبی از یک دموکراسی نیابتی (دموکراسی پارلمانی یا مجلسی) با یک حاکمیت دینی است که توسط فقهای اسلامی تحت یک مفهوم رهبری برتر ‏(en)‏ (رهبر #ایران) حکمرانی می‌شود. پیش از سال ۱۳۵۷ نظام #ایران سکولار بود و با انقلاب ۱۳۵۷ اسلام، دین رسمی و مذهب آن تشیّع گشت. حکومت مشروطه سلطنتی دودمان پهلوی در #ایران با انقلاب ۱۳۵۷ سرنگون شده و نظام جمهوری اسلامی جایگزین شد. این نظام حکومتی در قانون اساسی مصوّب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) تشریح شده‌است. مقام رهبری در #ایران بالاترین جایگاه رسمی است که از سال ۱۳۶۸ تاکنون در اختیار سید علی خامنه‌ای قرار دارد.
#ایران کشوری با چندگانگی فرهنگیست که از گروه‌های زبانی و نژادی بسیاری تشکیل شده است که به طور رسمی اکثریت شیعه هستند. بسیاری از #ایرانیان به زبان‌های فارسی، آذری، کردی، لری، بلوچی، گیلکی و عربی عراقی صحبت می‌کنند اما زبان رسمی در #ایران در عصر حاضر زبان فارسی است. #ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت، پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود.
کفچه یا قاشُق ابزار کوچک فلزی یا چوبی است که دسته دارد و برای جایه‌جایی غذا و خوردن آن به‌کار می‌رود. معمولاً برای خوردن غذاهای مایع، نیمه‌مایع، یا دان‌دان (مانند برنج) که خوردن آن‌ها با چنگال دشوار است از #قاشق استفاده می‌کنند. از #قاشق همچنین در آشپزی و برای افزودن مواد یا پیمانه کردن آن‌ها استفاده می‌شود. #قاشق در ریشه واژه‌ای ترکی است که از فعل قاشیماق(qaşımaq) به معنی خاریدن، خراشیدن و تراشیدن گرفته شده‌است. پیش از آمدن این وام‌واژه به فارسی، در فارسی آن را کفچه ، چمچه و کمچه می‌نامیدند. این واژه هم اینک در زبان زازایی، گیلکی، مازندرانی و همچنین کردی مورد استفاده قرار می گیرد.
طبق نظریه دیگر اینکه #قاشق ریشه در واژه قاشیماق داشته باشد مورد تردید واقع شده علت این تردید سابقه این کاربردآن در زبان ترکی است. #قاشق چوبی را در قدیم کمچه و کمچک و کفچک می‌گفتند.با توجه به اینکه این واژه و همچنین چاگوگ (چاقو) نیز می تواند تغییر آوایی به قاشوق بدهد.
↑ ۱٫۰ ۱٫۱ *سعدی : ز دیگدان لئیمان چو دود بگریزند ****نه دست کفچه کنند از برای کاسهٔ آش
نظامی: ا شکمی نان و دمی آب هست****کفچه مکن بر سر هر کاسه دست
مولوی: به گرد دیگ دل ای جان چو کفچه گرد به سر****که تا چو کفچه دهان پر کنی از آن حلوا
خاقانی: دست کفچه مکن به پیش فلک****که فلک کاسه‌ای است خاک انبار
اوحدی: تا شدم کفچه دست و کاسه شکم****بر در خلق میشدم که: درم
دهلوی:صفت کاس رباب و بسرش کفچهٔ دست****که دران کاسهٔ خالی ست نعم چند الوان
صائب: دای کوچه عشق است چرخ ازرق پوش****تو دست کفچه کنی پیش این گدای که چه؟
↑ ۲٫۰ ۲٫۱ لغتتامهٔ دهخدا، سرواژهٔ #قاشق.
↑ فرهنگ نظام.
↑ تاثیر زبان فارسی بر زبان و ادبیات شبه قاره هند [۱] حوزه هنری. دکترعجم

ادامه توضیحات...